Stappen

Soms merk ik dat de wereld te druk is, te snel, te vol. Op zulke momenten trek ik mijn wandelschoenen aan en ga naar buiten. Terwijl mijn voeten het ritme vinden van het pad, lijkt ook mijn hart rustiger te worden. Wandelen is niet alleen een manier om te bewegen, maar ook een moment om te reflecteren, te luisteren naar God en te ontdekken wat echt belangrijk is. Elke stap herinnert me eraan dat geloof geen sprint is, maar een pad dat we stap voor stap bewandelen.

Er gaat iets bijzonders uit van wandelen. Het vertraagt je, laat je ademhaling weer rustig worden en maakt je hoofd leeg van alle ruis. In die stilte komen gedachten en gevoelens naar boven die anders misschien verloren gaan in de drukte van de dag. Het is een moment om stil te staan bij wat er in je leeft, om je hart te openen voor God en voor jezelf. Zoals in Spreuken 4:26 staat: “Zet je weg recht voor je ogen, en al je wegen zullen stevig zijn.” Wandelen geeft letterlijk en figuurlijk ruimte om die weg te zien en te bewandelen.

Het pad nodigt uit om door te zetten. Soms is het hobbelig, soms steil, soms glibberig door regen of dauw. Maar elke stap brengt je vooruit. Zo is het ook in het geloof: het gaat niet altijd gemakkelijk, soms struikelen we, maar het is de volharding die ons dichter bij God brengt. Zoals Paulus schreef aan de Thessalonicenzen (2 Tessalonicenzen 3:13): “Laat niemand zich laten ontmoedigen in het doen van het goede.” Wandelen herinnert me eraan dat kleine stappen, consistent gezet, vaak de grootste veranderingen brengen.

Tijdens het wandelen wordt mijn blik scherper voor de wereld om me heen. De zon die tussen de bomen schijnt, het geluid van vogels, de geur van aarde en gras – het zijn kleine wonderen die ik anders misschien over het hoofd zie. Wandelen leert me aandacht te hebben voor het moment, zoals Jezus ons leert in Matteüs 6:34: “Wees dus niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen.” Het pad vraagt om bewust te zijn van nu, om te zien, te voelen en te ervaren.

Onlangs liep ik een oud bospad dat ik jaren niet had bewandeld. Het leek alsof alles hetzelfde was gebleven, maar toen ik beter keek, zag ik nieuwe spruiten, hoorde ik andere vogels en voelde ik een frisse wind die alles leek mee te nemen. Het deed me beseffen dat ook wij in ons geloof steeds opnieuw mogen groeien, dat God altijd nieuwe dingen voor ons heeft, als we ons pad blijven bewandelen met open ogen en een open hart.

Wandelen is meer dan een fysieke handeling. Het is een metafoor voor het geloof: geduldig, volhardend en met aandacht voor het heden. Het leert ons dat elke stap telt, dat kleine bewegingen groot verschil maken en dat rust en bewustzijn hand in hand gaan. Dus trek je schoenen aan, ga naar buiten en ontdek hoe het pad voor je voeten ook een pad van geloof kan zijn. Elke stap is een kans om te leren, te reflecteren en dichter bij God te komen.